10 Ekim 2012 Çarşamba

Sevmediğim insanlara selam vermiyorum.Sevmediğim insanlar yer bulamayıp da yanıma oturmasın diye çantamı yanımdaki sandalyeye koyuyorum.Yüze gülüp arkadan iş çevirmek yerine ben o yüze bakmamayı tercih ediyorum.Bence nezaket en az namus kelimesi kadar salak bir kelime.O yüzden hayatımdan o kelimeyi çıkardım.Hiç tanımadığım sokakta,otobüsteki insanlara ise kibar davranabilirim.Bu insan olmayı gerektirir.Ama nezaket çok ayrı ve çok saçma.

2 yorum:

Banyo Suyu dedi ki...

ben de vermem. ve bence bu çok daha dürüstçe.
o yüzden işyerinde beni hiç sevmezlerdi. birbirlerini de sevmezlerdi ama yalandan mıçmıç yaparlardı.
yalaka olacağıma huysuz bilinir, tek başıma takılırım daha iyi.
ha bir de bu kelime doğrulama var ya yorum yazmak için. hah beni yedi bitirdi evladım :)

yaprak dedi ki...

Benimle de ilgili olarak eminim kendini çok beğenmiş,burnu havada filan diyorlardır.Hiç umrumda değil.Bir kenarda kitap okuyarak daha mutluyum ben.Bence en güzelini yapıyoruz.O kelime doğrulama zımbırtısı bazen beni de çıldırtmıyor değil :)