4 Ekim 2012 Perşembe

 Mutluluklar hop diye kesiliveriyor. Bir bakıyorsun nedeninin seninle uzaktan,yakından bile ilgisi yok.Ülken bir şekilde savaşa dahil olmuş oluyor.İçim sıkılıyor geceden beri.Şimdinin kaygısı,geleceğin kaygısı gelip öküz gibi oturuyor göğsüme.Bugün bir saat sonra tek başıma bir sinema salonunda Lal Gece'yi izleyecektim ben oysa ki.Bulamadım o cesareti kendimde.Ülkenin bir başka sorunu olan çocuk gelinlerinden birinin kurgusal hikayesini izlemeye bile cesaret edemedim bugün.Boş günümdü bugün oysa.Benimdi.Ben keyifli ve umarsız olacaktım.İki gün önce mutluluktan ağlatılmıştım sonuçta.Susadım çantamdan suyumu verir misin cümlesinin arkasından o çantada çok uzun zamandır istediğim bir şeyle karşılaşmıştım.Şimdiyse içimi biraz daha sıkacak diye bir filmi bile izlemeye cesaret edemiyorum.Yapmak istediklerimi yapamadım yine.Okumam gereken bir sürü şey var gidip onları okuyayım en iyisi.

Hiç yorum yok: