18 Haziran 2011 Cumartesi

“Yağmur durur ama saçaklardan ve ağaç dallarından damlamaya devam eden taneleri kalır. Hiç kimse bıçakla kesilmiş gibi terk edemez bu dünyayı. Bir insanın tam manasıyla ölmesi için onu hatırlayan hiç kimsenin kalmaması gerekir. Bu memlekette milyonlarca ölü yaşıyor bu hesapla bakarsak. Kimsenin siklemediği insanlar. Ateşböcekleri gibi, görünmek için karanlığa muhtaçlar. Belki bir gece nezarethaneleri andıran demir parmaklıklı zemin katlardan çıkarlar ve ışıltılı bir mezarlık mahallesi kurarlar. Sonra da silahlanıp gelirler ortalığın anasını sikerler. Herkesi öldürürler. Herkes öldüğü için de herkes unutulmuş olur. Böylece eşitlik sağlanmış olur.”


Emrah Serbes

2 yorum:

Larien Beyinütüleyen dedi ki...

ağladım ya. bildiğin bunu okurken ağladım. ne kadar da çok ayşenur'un ablası var.

yaprak dedi ki...

Bir şeylerin üstüne öyle bir cuklukta oturdu ki burada olmalı dedim.En azından bu paragrafı.