4 Şubat 2011 Cuma

...
Sonya:Yaşamdan hoşnut değilsiniz demek?
Astrov:Aslında,seviyorum yaşamayı.Ama bizim bu taşralı,Rus,yerli yaşamımıza dayanamıyorum,tüm benliğimle nefret ediyorum ondan.Kendi kişisel yaşamıma gelince,Tanrı hakkı için,hiçbir iyi şey yok benim yaşamımda.Bilir misiniz,karanlık gecede ormanda yürürken,uzakta bir ışıkçığın parladığını gördüğünüzde,artık ne yorgunluğu,ne karanlıkları,ne de yüzünüze çarpan dalları hissedersiniz...Bu bölgede benim kadar çalışan kimse yok,biliyorsunuz.Yazgım beni yerden yere vurmaktan vazgeçmiyor hiç.Dayanılmaz acılar çekiyorum kimi zaman ve uzakta bir ışıkçığım yok...Kendim için bir şey beklediğim yok artık,insanları da sevmiyorum..Çoktandır sevmiyorum hiç kimseyi...
Sonya:Hiç kimseyi mi ?
Asrtov:Hiç kimseyi.Eski anılarımızın hatırına,dadınıza biraz yakınlık duyuyorum sadece.Köylüler çok tekdüze,gelişmemişler,pislik içinde yüzüyorlar...Aydınlarla da iyi geçinmek çok güç.Yoruyorlar insanı.Bütün o sevimli tanıdıklarımız,çok sığ düşünüyorlar;duyguları çok yüzeysel,burunlarından ötesini gördükleri yok,tek sözcükle aptal hepsi.Kafa yetenekleri biraz daha gelişmiş olanlar ise düpedüz isterikler.İç gözlem ve abes beyin etkinlikleriyle çürümüşler.Ağlayıp sızlarlar bunlar,nefret kusarlar,hezeyan halinde iftira yağdırırlar;insana yan yan yaklaşır,kaş altından bakar ve yaftayı yapıştırırlar ''Hım,bir psikopat!'' Ya da,''Bir laf ebesi bu!'' Alnına nasıl bir yafta yapıştıracaklarını bilemedikleri kişileri de, ''Tuhaf bir adam bu,tuhaf!'' diye nitelerler.Orman seviyorsam,tuhaflıktır bu.Et yemiyorsam,bu da tuhaflıktır...Doğaya,insana dolaysız,temiz,özgür bir yaklaşım kalmamış artık..Kalmamış,vesselam!

Vanya Dayı-ANTON ÇEHOV

Hiç yorum yok: